Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :

Het is allemaal in je lijf

/
/
/
216 Views

Na jaren vol ontwikkeling van het bewustzijn, ben ik terug bij waar iedere incarnatie mee begint: bij het lijf. Dwars door alle – vele in ieder geval – bewustzijnsniveaus boorde ik me, om alles te verkennen wat het immateriële te bieden had. Tot ik zelfs de ether meende te voelen achter de wereld van stoffelijke verschijnselen. Prachtige doorzichten, huppelend op de drempel van Plato’s grot. Eén beentje buiten en het andere binnen. Gekomen op het punt waarop alles losgelaten moet worden; het ‘einde van je wereld’, zoals Adyashanti het noemt.

Wat kan het spirituele metier ook ontzettend leuk zijn! Tot de volgende fase. Want ‘there is work to do’.

Zelf behoor ik tot de roofbouwgeneratie die wel weet wat goed voor het lijf is, maar ertoe neigt dit straal te negeren. Welnee, er zijn belangrijker dingen.

Vlak voor de vakantie nam het Universum de moeite mijn pad te verrijken. Ik kwam door een samenloop bij Anodea Judith terecht die in Centrum de Roos een bomvolle zaal mensen in contact bracht met hun eigen chakra-energie. Terwijl jonge lijven om me heen met grote elegantie allerhande oefeningen deden die ik niet kende – jij Ewald? – was ik al blij mijn benen in evenwicht te houden en niet lomp op een buur te storten. Klunzig lijf, dacht ik. Toen ik kort daarop bij Douwe Tiemersma zat te praten over zijn nieuwe boek over chakrayoga en ik wat oefeningetjes eruit had gedaan, ging de wereld van het ‘lijf’ opnieuw voor me open. Hoe lang geleden was dat wel niet….

In diezelfde tijd werd ik ‘gezegend’ met een flinke blessure: negen weken rust. Alstublieft. Daar zit je dan, beetje met je chakra’s te spelen. Maar oh oh, wat leuk, wat zit er in het lijf een hoop verborgen bewustzijn, of beter, ónbewust zijn. En zo ontdekte ik dat de Grot van Plato een zijvleugel heeft dat ‘Ons lijf’ heet. Tijd dus voor een vroegtijdige reïncarnatie. Wat een feest.

Daarom in deze editie maar wat meer aandacht voor de fysieke kanten van het bewuste zijn. Vandaar wat tekst over ons brein, neeehee, dat bén je niet!, chakrayoga dus en een nieuwe aanpak voor onze maandelijkse menukaart, verzorgd door Annelies van der Ouw, tevens de webmaster van de binnenkort als ‘geheel vernieuwd’ te lanceren website www.kd.nl.

Oh oh oh, wat is het leven mooi…

Ewald Wagenaar


Tags:
Meer van:

Plaats een reactie

    Artikel delen
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Linkedin
  • Pinterest