Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :
img

Alles is noodzakelijk & onvermijdelijk, aldus Spinoza

/
/
/
233 Views

In de auto luister ik op de langere ritten graag naar iets dat me voedt. Toen de Home Academy online voorbij kwam met een proefabonnement op tientallen filosofische lezingen, was dat een verleiding die ik niet kon weerstaan. En zo luister ik al een paar dagen naar de geleerde Maarten van Buuren die boeiend vertelt over leven, werk en filosofie van de Nederlandse Baruch Spinoza.

Diens stoïcijnse filosofie is nog fris en actueel ik kan alle spirituelen, non-dualisten en esoterici dit dan ook van harte aanbevelen. Wie dacht dat de non-dualisten momenteel de hipste voorhoede vormen op het spirituele erf heeft het mis: al in 300 voor Christus was de filosofische stroming der stoïcijnen in het oude Griekenland hen voor.

Vrij of niet

De strekking weergeven van het gedachtegoed van de stoïcijnen en Spinoza is niet eenvoudig. Maar deze komt neer op een wereld- en mensbeeld waarbij de mens én kosmos zijn overgeleverd aan de loop der gebeurtenissen én de mens tegelijkertijd vrij is om zelf te bepalen hoe hij/zij daarmee omgaat om zo zijn geluk zelf te beïnvloeden dan wel te bepalen.

Dat idee van de noodzaak der gebeurtenissen als een van de kernideeën van Spinoza triggert mij. Als moderne westerling leef ik in een tijd waarin om me heen klinkt dat ik de wereld kan ’shapen’ naar mijn wensen, het leven zélf moet bepalen en maximaal invloed kan uitoefenen op gebeurtenissen.

Alsof ik ook overal voor verantwoordelijk kan zijn. Lange tijd heb ik dat als mogelijkheid niet uitgesloten en dit uitgangspunt zorgde inderdaad voor een toename van mijn geluksbeleving. Toch is de gedachte dat dit idee van zelfsturing wel eens een grote illusie zou kunnen zijn nooit helemaal weg gegaan.

Maakbaar

Mijn leven loopt gewoon zoals het loopt, aldus de stoïcijnen en Spinoza. Hij hamerde op de dubbelheid van het bestaan: enerzijds is er dus de noodzakelijkheid van alles, anderzijds de vrijheid om erop te reageren en zo een eigen werkelijkheid(sbeleving) te scheppen. Dat is voor wie in de maakbare wereld gelooft een onverdraaglijke gedachte vanwege het passieve aspect waarmee je dan in het leven zou kunnen staan.

Maar Spinoza is geen fatalist, zo eentje die je de moed wil ontnemen omdat de dingen toch wel gebeuren ondanks je inspanningen. Hij is juist een denker die de werkelijkheid accepteert zoals die is en de noodzaak van alles wat er is onderstreept.

Vermijdelijk

Noodzaak? Hoe zit dat precies? Je zou het de onvermijdelijkheid van het leven kunnen noemen; alles wat er is is steevast onvermijdelijk zo gekomen. Alles? Ja, alles. Want als iets vermijdelijk was, dan zou het er namelijk niet zijn. Daar zit de crux.

Zelfs als je ingrijpt in het bestaan, al was het maar om de kliko buiten te zetten, dan is ook die eenvoudige dagelijkse bezigheid een noodzakelijkheid en zelfs onvermijdelijk gebleken op het moment dat deze op zijn plek staat. Ook als deze vergeten wordt en dus niet op tijd op zijn plaats aan de straat staat. Dan is dát de noodzakelijkheid van het moment.

Geruststellend

Ik vond deze gedachte een bijzonder geruststellende en ontspannen werking hebben op de geest: alsof je wel je best kan doen, je úiterste best zelfs, maar dat je op voorhand maar beter kan  accepteren wat er het gevolg van is. Ook als het ‘misgaat’, dat wil zeggen iets loopt niet conform de intentie waarmee je het hebt opgepakt, bent begonnen of gestart.

En wil je wel iets vermijden? Doe je best. Als het lukt was dat de uitkomst van de noodzakelijkheid en als het je mislukt dan is dat waarbij je je als iets onvermijdelijk neer kan leggen.

Acceptatie van de werkelijkheid als iets dat nu eenmaal onvermijdelijk gebeurt.

Bijzonder dat deze oude Nederlanse Spinoza ons al 400 jaar geleden daaraan herinnerde…

Ewald Wagenaar



Plaats een reactie

    Artikel delen
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Linkedin
  • Pinterest