Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :
img

De natuur uw leermeester

/
/
/
119 Views

Deze zomer zat ik op enig moment te mijmeren op een hoopje stenen in de natuur. In de schaduw van bomen, naast een klaterende bron. Ik zat daar om te reflecteren op van alles. Dat was althans de bedoeling. Maar zoals dat gaat in het bos, je kan daar wel van alles van plan zijn, de loop der dingen nemen er toch hun eigen route. Na enige tijd kreeg ik dat door en gaf ik het op om nog ‘iets op een rijtje’ te krijgen. Gewoon een overgave aan wat zich zou aandienen, zonder grijpen, willen of moeten. En toen zag ik ineens in mijn ooghoek iets bewegen: een kleine vos naderde me op een meter of drie. Ik reageerde meer dan verbaasd. Hoe dichtbij laten vossen mensen overdag komen? Laat staan dat ze zelf naar je toe komen. Deze kleine vos – volgens mij een jongedame – besnuffelde mijn spullen en kwam zelfs nog iets dichterbij. Geen spoortje schuwheid, eerder nieuwsgierigheid. Alsof ze me kwam inspecteren. Ze liep rustig om me heen, nam me even goed op en deed verderop een plasje voordat ze haar weg vervolgde. Mij met een grijns van oor tot oor achterlatend.

Wat maakt dat deze bijzondere gebeurtenis zich voordeed? Moet ik het op mezelf betrekken? Ik was wel deel van de ervaring, zeker. Had het te maken met mijn loslaten en overgave aan de natuur?

Zo’n kort en uniek moment met de vos is net als een stand van planeten die astrologen analyseren: het is uniek, komt niet terug en kan betekenisvol voor je zijn. Het doorzien van de volstrekte logica van een voorval, planeetstand of wat je dan ook overkomt, is een uitdaging voor ieder die zijn of haar leven beter wil begrijpen of doorzien.

In mijn geval zat de betekenis in de overgave aan het natuurlijke dat maakte dat ‘het’ kon gebeuren: de ontmoeting met iets delicaats, zuivers, ongrijpbaars en unieks in de vorm van een vos. Het onverwachte en betekenisvolle botste daardoor als het ware vanzelf tegen me op; ik hoefde er niet meer achteraan te hollen, te zoeken of ernaar te haken.

Het nieuwe spirituele ‘seizoen’ begint weer met tal van open dagen in centra en bij opleiders. Ga er eens kijken, voelen en ervaren en stel je open voor jouw vos-moment, wat dat komt gegarandeerd zodra je ophoudt met iets te willen of te moeten. En houd je ogen open want ‘het’ wat ontmoet wil worden ziet er altijd anders uit dan je vooraf had bedacht.

Ewald Wagenaar

Wat was jouw vos-moment? Laat het me weten op www.kd.nl, maak een account aan en reageer.

ewald nieuw

Reactie op bericht:

Beste Ewald,

Het opschrift de natuur als leermeester trok mijn aandacht toen ik de koorddanser aan het lezen was.

Als hooggevoelig mens vertoef ik graag in de natuur. Aan zee voel ik me helemaal thuis, daar gaat mijn hart direct open en voel ik de helende energie van de natuur op zijn sterkst.

Als tiener van 16 jaar begon ik met stenen zoeken toen ik in een zomervakantie in zweden bij familie logeerde en op een stenen strandje dat aan hun tuin grensde een versteende zeeëgel vond.

Het voelde als een schat en ging op zoek naar meer.

Honderden heb ik daar  in de loop der jaren gevonden,de mooiste nam ik mee naar huis, ze gaven me op één of andere manier kracht.

Thuis zag ik dan het strandje voor me waar ik me zo gelukkig voelde.

Achteraf gezien(40 jaar later) kwam mijn vos-moment en kreeg ik door, dat de stenen waar mijn aandacht naar toe trok, precies die stenen waren die mijn innerlijke gevoelens van dat moment weerspiegelden.

De eerste jaren waren het de versteende zeeëgels waar mijn aandacht naar uit ging, (gestolde energie), innerlijk zat ik vast. Toen een jaar later vond ik een steen in de vorm van een cocon en nam die mee naar huis keek er dagelijks naar alsof de steen me wilde uitnodigen en zei:” kom naar buiten laat je aan de wereld zien!”.

Het jaar daarop een grote steen waar een hand op stond (geheel door de elementen van de natuur gemaakt) er was geen mensenhand aan te pas gekomen en die bracht een diep gevoel van dankbaarheid bij me binnen en besefte welke helende kracht ik gespiegeld kreeg door deze steen, hij bracht me in contact met mijn oerkracht, de helende energie die we allemaal in ons hebben en  wij vooral in de natuur zo goed kunnen voelen als rust en merkte dat deze steen me in alle cellen van mijn lijf die oer-energie liet voelen want een intens warm gevoel stroomde plotseling door mijn lichaam heen en meteen wist ik de natuur en ik zijn één.

En maakte daar ter plekke een paar woorden bij dit gevoel.

Nu weet ik, het zien van die hand brengt mijn energie in verbinding met de oerkracht, die steen spiegelt mij informatie en ik pak het op. Mijn bewustzijn zet deze informatie om in woorden, gedachten en lichamelijke gevoelens, innerlijk klikt er iets om en die energie wordt in beweging gezet en voert naar alle cellen van mijn lichaam en komt tot in mijn kern, daar voel ik begrip en door de warmte die ik voel stromen weet ik, dat er een overdracht heeft plaats gevonden. Dit innerlijke weten is  mijn ware rijkdom, de helende kracht die inzicht brengt.

Dit besef mag doordringen tot alle mensen, dit is de weg naar vrede, naar zelfheling en innerlijke rust. Ik wil de mensheid wakker maken met mijn natuurfoto’s, en laten zien wat de helende kracht van de natuur ons te brengen heeft.

Het voelt fijn dit te delen,

Elly van den Berg

vdbergel@planet.nl


Tags:
Meer van:

Plaats een reactie

    Artikel delen
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Linkedin
  • Pinterest