Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :
img

Indiase prikkels in het polderland

/
/
/
338 Views

Unieke tempelwijding voor Sri Babaji in Loenen

Het is een selecte groep die kennis heeft van het gedachtegoed dat Sri Babaji naliet. Het is een internationale groep met een hechte kern. Zo ook de ashram in Loenen, even onder Apeldoorn. Liefdevol heeft de pujari er de wind onder. Ze openen vanaf 28 juni een unieke Vedische tempel ter ere van Babaji.

Het was 1984 toen Sri Babaji (letterlijk: vadertje) de laatste adem uitblies. Nou ja, de laatste… De vorige keer was het 1922. Hij verdween toen in de rivier in een bal van licht. En ineens was hij in 1970 terug daar in die grot in India. Niemand wist hoe lang hij al in die grot zat. Verlicht. Gerealiseerd. Met een geheel zuiver bewustzijn. Hem kon je niets meer vertellen, hij vertelde jou wat er aan de hand was. Zijn uitstraling was enorm. Oudere dorpelingen waren blij hem ‘weer’ te zien: ze herkenden zelfs zijn manieren, uiterlijk en gebaren. Hoe oud Babaji was toen hij in die grot werd gevonden is nooit met zekerheid vastgesteld. Foto’s laten een tamelijk jonge man, bijna kind, zien. Zeg voorzichtig een jaartje of 17 à 18. Zijn ziel had geen karma meer dat opgelost moest worden, aldus de devotees, volgelingen. Hij was een avatar in de oorspronkelijke zin dus: iemand die alleen incarneert om te dienen op aarde. Devotees zeggen zelfs dat hij maha-avatar is: iemand die niet eens geboren hoeft te worden maar die zich direct uit het licht manifesteert.
En dienen deed Babaji dan 14 jaar lang. Boodschap aan de mensheid: ‘Zuiver je hart. Zoek de eenheid boven de dualiteit.’ Een van de volgelingen daar was Gerard Brouwer. Na een paar jaar in de schaduw van de meester, kreeg hij op een dag een rood-wit-blauw kledingstuk van Babaji en de opdracht in eigen land maar ’s aan het werk te gaan. Met zijn zakelijk inzicht slaagde hij erin van een Veluws huis in de natuur bij Loenen uit te bouwen naar een ashram met internationaal aanzien. Gerard is de ‘pujari’, de priester én leider, in ieder geval voorzitter van de stichting die de zaken beheert. Wil Burgmans is een van de negen bestuursleden.
Nee, de pujari doet het natuurlijk niet alleen. Uit alle windstreken komen bouwlieden, werkers en andere vormen van ondersteuning. Je kan er all-in voor een krats verblijven, maar je moet wel ‘karma-yoga’ doen, aan het werk dus, handen uit de mouwen. ‘Work is worship’, had Babaji gezegd.

Bedrijvigheid
De ashram versie één brandde in 1994 af, de verzekering betaalde uit, de ashram versie – anno 1996 – twee dijde gestaag uit. Tempeltje hier, hutje daar, vuurplaats zus en vuurplaats zo. Nu is er extra bedrijvigheid voor de inwijding van de nieuwe tempel.
Ik loop met de pujari en Wil over het terrein. Eigenlijk is het veel te druk nu, want overal zijn werklieden bezig een hoop nieuwe gebouwtjes af te maken. Als het af is, even uit mijn hoofd, telt het terrein tenminste acht gebouwen of staketsels. De inkomsten? Giften, verhuur van workshopruimte en het verblijf van ashramgasten.
De huidige bedrijvigheid heeft te maken met de opening van de nieuwe Vedische tempel voor Babaji. Het altaar van de tempel toont een Shiva en een Shakti, geflankeerd door de bekende beelden zoals Haneman (aapgod) en Ganesha (olifantgod). Deze tweedeling slaat niet op de dualiteit van het bestaande maar op de diversiteit aan energieën in het universum. Vuur speelt ook een belangrijke rol in de rituelen van de Babaji-aanhangers. Vuur wordt door hen beschouwd als het element bij uitstek voor transformatie van het oude in het nieuwe, waarbij de verbinding met het goddelijke het gemakkelijkst is te maken. De Vedische traditie is goed te herkennen.
Het is allemaal zo door Babaji ooit in India opgezet en nu doen ze het in ons land – en in eigen ‘vertaling’ – nog steeds. Niet om Babaji als een afgod te eren, maar zijn idealen hoog te houden.
Nu zit het Shiva-Shakti-stel in een kamertje van het hoofdgebouw. Regelmatig te krap voor bijeenkomsten.
Dus heeft de gemeenschap geld ingezameld en zijn ze begonnen met bouwen. Een huzarenstuk. Want niet alleen vergunningen – stel je de gebruikelijke provinciale en gemeentelijke machinaties maar ’s voor. Ook het geld dat als donaties binnenkwam moest steeds optimaal worden besteed.
Toch bleef de relatie met die ambtenaren goed en vloeiend; op zich al een unicum.

Inwijding
Om zo’n tempel in gebruik te nemen moet deze worden ingewijd. Dat gaat van 28 juni tot en met 3 juli gebeuren. Een groot evenement, want uit alle windstreken van de aarde komen er gasten. Ruim 500 worden er verwacht voor dit meerdaagse evenement dat geheel volgens vedische traditie wordt georkestreerd door de stand van de maan, de volle maan in het bijzonder.
De ochtend dat ik op de ashram was, ervoer ik ondanks de grote bedrijvigheid een even grote rust. Ook bij de pujari die eigenlijk vier handen en twee lichamen te kort komt om alles goed te laten lopen.
Verhalen over Babaji worden verteld terwijl we over de bouwplaats lopen. Hoe Babaji door mensen heen kon lopen, alsof hij geen lichaam had. En hoe hij in de jaren zeventig nog wist wat hij/zijn voorganger in 1922 aan de Indiase dorpelingen had verteld. Dat Babaji misschien nog wel een keer terugkomt. En steeds met dezelfde boodschap over het reinigen van het hart, de aandacht voor waarheid, eenvoud en liefde.

Waarom een tempel?
Pujari: ‘Een tempel is een gereedschapsdoos om ‘het’ te ervaren, de goddelijke Liefde. Je kunt je vastbijten in regels en regelmaat. Maar het gaat om de ervaring.’

Er heerst hier een sterk gemeenschapsgevoel…
‘Dat is de ashram van Babaji. Het is de geest van liefde. Toch is de echte ashram die van je eigen geest en hart.’

Het doel?
‘Om het Zelf, je oorsprong te ontdekken. Liefde heeft geen woorden nodig. En soms moet een tempel het een beetje makkelijk maken voor mensen. Gewoon stil zijn is ook voldoende.’

Waarom groeit de ashram nu zo?
‘Nu na zo’n twintig jaar zijn onze kinderjaren wel voorbij; de ashram zit in de adolescentiefase. Dan moet je net als bomen die groeien ook meer de grond in met de wortels. Nieuwe tempel, er komt een koe en de moestuin wordt uitgebreid.’

En ‘organisatie’, doe je daaraan?’
‘Er zijn wat taken. Maarten doet dit, Wil dat en er zijn vaste mensen voor verschillende dingen. Eigenlijk net als in een familie. Er lopen hier mensen met toewijding. Samen rond het vuur iedere dag. Dan kan het ego smelten.’

Ruzies?
‘We hebben een behoorlijk hoge tolerantiegrens. Maar als iemand niet goed lijkt te functioneren, met name als dat door meer mensen wordt opgemerkt, dan nemen we dat wel serieus. Wat dat betreft is een ashram ook een spirituele gereedschapsdoos waarmee de ziel mag leren en mensen dichterbij elkaar worden gebracht.’

Meer over de inwijding en de achtergronden: www.babaji.nl.



Plaats een reactie

    Artikel delen
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Linkedin
  • Pinterest