Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :
img

De ware Jed McKenna?

/
/
/
339 Views

Identiteit Jed McKenna onthuld, lezen we in de laatste Koorddanser. De Nederlandse uitgever Wim Zonjee heeft de identiteit van Jed bevestigd. Zijn voornaam luidt Peter. In de volgende Koorddanser zal zijn naam worden bekendgemaakt. Cliffhanger! En hij zal vragen van Koorddanser beantwoorden per e-mail. Wow! Wat zal ik hem vragen? Geen flauw idee. Met rode oortjes heb ik zijn vier boeken gelezen en het was een heus avontuur om te volgen wat hij innerlijk en uiterlijk allemaal meemaakt, gezien vanuit zijn verlichte perspectief. Met een pit en felheid die je maar bij enkele andere nondualisten aantreft zoals bij Nisargadatta. Want er blijft niets maar dan ook niets heel van je mooie newage-wereldje. En nu gaan we weten wie Jed McKenna in levende lijve is! Misschien was hij een sannyasin van Osho? Of een gewoon iemand die mooie romans wilde schrijven en al deze verhalen uit zijn verlichte duim heeft gezogen?

Er is veel gespeculeerd over de ware identiteit van Jed. Daar doe ik ook aan mee. Maar toch vind ik dat eigenlijk raar. Waarom willen we eigenlijk weten wie hij in vlees en bloed is? Door zijn boeken hebben we toch al zijn ziel, of hoe je het wezenlijke van hem ook mag noemen, leren kennen? Wat is toch die drang om die ‘ware identiteit’ van Jed te willen weten? Die kennen we toch allang, die spat tocht uit alle pagina’s die je leest? Getuigt juist die behoefte niet van een hang naar het lichamelijke, het materiële? Kan dat echt belangrijk zijn? Waarom willen we toch altijd terug naar het concrete, het aardse? Heeft elke ziel een expressie in de stof nodig om zich te realiseren? Zijn we dan toch niet een beetje bezig met het verheerlijken van het materiële?

Ja, kijk eens hoe prachtig de natuur is! Hoe ideeën en idealen, gevoelens en emoties zich schitterend verwerkelijken! Ja hallo? Die natuur heeft zijn schoonheid alleen maar te danken aan de goddelijkheid die erdoorheen sprankelt hoor! En die zie je alleen als je er open voor staat. In zekere zin is alles een verkleedpartijtje van God in vele gedaanten. En mensen hebben de neiging om te dansen – van Geest naar stof, van stof naar Geest, en terwijl de een omhoog springt komt de ander weer op zijn voetjes terecht. Mellie Uyldert noemt die wegen abstractie en concretie. Als iemands ziel je niet genoeg is en je behoefte hebt om iemand in real life te ontmoeten is daar niks mis mee, best spannend, en zelf ben ik natuurlijk ook nieuwsgierig naar de ‘ware identiteit’ van Jed McKenna. Maar ik blijf er dubbel over.

Ik geniet van Beethoven, maar heb hem nooit ontmoet. En als dat wel het geval zou zijn geweest, had dat dan wat toegevoegd aan mijn liefde voor zijn muziek? Misschien zou ik zelfs een hekel aan hem krijgen en zijn muziek daardoor minder mooi gaan smaken. Maar dat is ook een test – zoiets schijnt wel eens nodig te zijn – van mijn liefde voor zijn wezen. Stel eens dat Jed McKenna in Rolls Royces blijkt rond te rijden, of dat hij helemaal niet uit vuilnisbakken blijkt te eten, of dat  hij zich in mooie gewaden zich door een adorerende club van satsangers laat verheerlijken, of dat hij een gewoon burgermannetje in grijs pak is met foute politieke opvattingen blijkt te zijn! Dan moeten we daar doorheen kijken om te zien wat we eigenlijk allang zagen. Kortom: voor mij hoeft hij zich niet per se bekend te maken. Leuk misschien, en wellicht zit ik ook op de eerste rij als hij zich bekend maakt. Maar zal het wat toevoegen? Ik ben benieuwd!


Tags:
Meer van:

3 Reactie(s)

  1. Leuke reactie van je Satyamo 🙂
    Het maakt ook eigenlijk in wezen niet uit. Want de ‘boodschap’ via de ‘Jed-boeken’ is helder. En daar ging het de schrijver om. Goed geschreven boeken die op het eerste gezicht heel geloofwaardig overkomen.
    Voor mij veel herkenning, en een bevestiging van wat ik al langer ervaar: wat doen we hier nog met al die workshops en spiritueel geladen schrijfsels?
    Wat is het waard, als jezelf eerlijk durft te blijven bevragen, wat is echt, wat is waar?

    Maakt het uit of de schrijver van de Jed-boeken zelf deze dingen heeft ervaren of voor een belangrijk deel uit zijn duim zoog?
    Nee, omdat de ‘lessen’ de kern zijn, en die lessen klinken puur en adequaat.
    Ja, omdat ik deze ‘lessen’ toets aan mijn eigen werkelijkheid, om te kijken en te ervaren of het echt zo werkt…. Dan heb ik meer aan ‘lessen’ van iemand die dit werkelijk in de praktijk van het dagelijkse leven ondervindt.
    In mijn optiek is die weg oneindig en zijn er nog meer boeken om te schrijven, want het proces van leren en groeien, van nieuwe inzichten, ook vanuit een verlichte staat, gaan altijd door.

  2. Marisca vat het helemaal goed samen: het maakt helemaal niet uit om zijn identiteit te weten. Van alles wat Jed McKenna heeft geschreven en gedaan, is zijn werkelijke identiteit het minst belangrijke om te weten. Ik zou zeggen, besteed je energie en aandacht liever aan het lezen van zijn boeken en jouw eigen ‘proces’. Mensen willen in mijn beleving alleen maar de werkelijke identiteit van Jed McKenna weten om zich ergens aan vast te kunnen klampen, om zichzelf met hem te kunnen identificeren, om hem advies en raad te kunnen vragen, etc. Als je dit niet doorziet, heb je de boeken van Jed McKenna niet goed begrepen en raad ik je aan om ze nogmaals te lezen. 🙂

    Alles om een grote transformatie in jezelf teweeg te brengen staat in zijn boeken. Meer heb je niet nodig. Zelfs andere boeken lezen is in mijn beleving overbodig, misschien alleen om jouw ‘droom’ verder te ontrafelen, maar niet wat betreft de kernboodschap die Jed McKenna heeft geschreven. Lees de vier boeken van Jed McKenna een aantal keer, leer jezelf observeren en ga aan de slag met spirituele autolyse. Om de woorden van Jed McKenna te gebruiken: “zet je maar schrap voor wat er dan gebeurt.”

    Ik ben eigenlijk heel benieuwd wat voor vragen er gesteld zullen worden. Ik ben namelijk van mening dat er geen goede, onbeantwoorde vragen gesteld kunnen worden. Alles staat in zijn vier boeken. Wat zou ik nog meer willen weten? Meer vragen stellen is alleen maar een vorm van ontkenning en vermijding in mijn beleving. Werk aan de winkel en gas erop! 🙂

    Bovendien vind ik het heel bizar dat hij nu zijn identiteit bekend zou willen maken. Ik bedoel, die man is ongeveer 20 jaar verlicht en heeft nauwelijks nog binding met de ‘droomstaat’ waarin wij leven. Communicatie is (bijna) onmogelijk, de paradigmakloof is onoverbrugbaar geworden. Hij heeft al die tijd zijn uiterste best gedaan om zijn identiteit geheim te houden en dan zou hij nu een aanwijzing hebben gekregen om naar buiten te treden? Ik vind het een vreemd verhaal, maar wie ben ik…

    Met vriendelijke groet,
    B. Berendsen

  3. Precies zoals jullie al zeggen. Ik ervaar dat het een typisch iets is wat zich voordoet bij alle mensen mensen: Zo kunnen we be- (of zelfs ‘ver’) oordelen of iemand wel past bij wat hij zegt, doet, hoe ie eruit ziet enzovoorts. Ik zie er het nut niet van in dat hij zijn identiteit prijs geeft. Ik had het niet gedaan en als ik het terug kon draaien zou ik dat vandaag nog doen 🙂 Zeker in dit zogenaamde informatietijdperk (wat veel meer een tijdperk van interuptie is overigens) is alles over iedereen te vinden. Ik voel daar controle bij en daar ben ik wars van. Alsof dát – die openbare identiteit – de persoon is die we zijn. Misschien wel voor een deel, maar veelal is deze toch beredeneert en gevoed vanuit het Ego en daardoor behoorlijk inhoudsloos (om maar met Jed zijn woorden te spreken 🙂 ) We willen op een bepaalde manier gezien worden en dat moeten we ook, omdat het systeem zo in elkaar steekt.

    Ik zal het stuk lezen, met plezier omdat ik alles met veel plezier lees wat met ‘Jed’ (of moet ik Peter zeggen) verbonden is, maar ook met een beetje pijn.

    De vraag die ik stel: ‘Peter. Waarom geef je jouw identiteit prijs?’ Stiekem hoop ik dat hij ons bij de veter neemt…

    een warme groet aan allen,
    Alexander Israël

Plaats een reactie

    Artikel delen
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Linkedin
  • Pinterest