Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :
img

Column – Verwarde liefde

/
/
/
60 Views

Karin was over het algemeen wel tevreden met haar leven. Ze had een luxe appartement, had een paar vrienden en ze verdiende vrij veel. Ze werkte dan ook veel, echter niet als Karin, maar als Katja. Het huis waar ze werkte had klasse, haar collega’s waren allemaal hele lieve meiden en ze had veel vaste klanten die op zich best aardig waren. Ze vond het ook wel prima dat ze zo veel kon werken, want als ze alleen was voelde ze zich zo onbestemd. Er was een leegte in haar die ze niet kon duiden. Ze had ook een heel dubbel gevoel over haar klanten. Enerzijds voelde ze grote minachting voor hen, en aan de andere kant leek het wel te kloppen dat ze haar lichaam gebruikten, zonder te zien wie ze was. Maar ach, tijdens het werk was ze toch nooit echt in haar lichaam aanwezig.

Wat haar wel zorgen baarde was dat het lege gevoel in haar groter leek te worden. En vorige week kwam even de gedachte in haar op dat het allemaal een stuk makkelijker zou zijn wanneer ze vóór de trein zou stappen in plaats van erin.
Kijkend naar Karin d’r jeugd zien we dat ze door haar vader is misbruikt. Het hele pijnlijke is dat ze zichzelf hiervan de schuld heeft gegeven. Het idee dat papa – die toch ook lief was voor haar – iets doet dat niet in orde is, vormt een ondragelijke gedachte voor Karin. Het moet dus wel aan haarzelf liggen. En wanneer ze naast alle verwarring en angst ook nog eens merkt dat ze een verlangen voelt naar de aanraking van haar vader, is het zelfoordeel helemaal vernietigend. Grof uitgedrukt: “Natuurlijk heeft papa mij misbruikt. Ik ben toch ook een slet…”. Alles is beter dan de verschrikkelijke gedachte dat haar vader de schuldige is. Zo groot is de liefde van een kind. Liever zichzelf de schuld geven dan haar ouders. Verwarde liefde.
Dit schuldgevoel, dit zelfoordeel, deze zelfhaat is een enorme belemmering om vol in het leven te staan, om volledig vrouw te kunnen zijn en met vertrouwen een intieme relatie aan te gaan. Op iedere relatie wordt automatisch de ervaring met de vader geprojecteerd. Dat kan bijvoorbeeld inhouden dat Karin het vanzelfsprekend vindt om misbruikt te worden, want dat staat immers gelijk aan intimiteit voor haar. Het is niet moeilijk voor een misbruikt kind om later in de prostitutie terecht te komen, het is immens het voortzetten van een bekend patroon.
Een belangrijke stap in het helingsproces is het realiseren dat haar vader volledig verantwoordelijk was (en is) voor wat hij heeft gedaan en te beseffen dat zij als kind volledig onschuldig was. En mogelijk kan ze op een bepaald punt inzien dat ze de daden van haar vader mag afkeuren maar dat hij altijd haar vader is en blijft, en dat ze zich niet schuldig hoeft te voelen door desondanks toch van hem te houden.

 

Elmer Hendrix werkt als familieopsteller, organisatieopsteller en docent in systemisch werk voor Centrum voor Systemische Opstellingen: www.systemische-opstellingen.nl.

 

 


Tags:
Meer van:

Plaats een reactie

    Artikel delen
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Linkedin
  • Pinterest