Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :
img

Zijn wij ons brein?

/
/
/
48 Views

Jill Bolte is een Amerikaanse neuroanatomiste en onderzoekt het brein. Omdat haar broer aan schizofrenie lijdt, wilde zij weten waarom zij wel haar dromen kan manifesteren en haar broer niet. Dan, op de ochtend van 10 december 1996, krijgt ze een hersenbloeding in haar linker hersenhelft. Haar vermogen om te denken valt langzaam uit, en als hersenwetenschapper weet ze vrijwel meteen wat er gebeurt. In deze video vertelt zij wat haar overkwam. Om de verwondering die je nu te wachten staat niet te bederven, zeg ik er hier niets over. Ga maar kijken. Er zijn ondertitels in het Nederlands beschikbaar, maar ze is prima te volgen in het Engels.

Het interessante aan deze video is, dat een wetenschapper opeens geconfronteerd wordt met een wereld die haar vreemd is. En wat dit met haar doet.
Ze concludeert dat we allemaal energie zijn, en dat we op elkaars energie reageren. Vaak onbewust. Maar iedereen die zich bezig houdt met energieën zoals de lezers van Koorddanser, weet dit. Er zijn allerlei modellen voor om de wereld van die energieën te begrijpen. Om er een patroon in te ontdekken. We willen graag snappen hoe dat werkt. Of: we willen de rechter- met de linkerhersenhelft verbinden. Want om nou te zeggen dat een beter is dan de ander, is wat eenzijdig.
Een model dat eeuwenoud is, en nog steeds wordt gebruikt is de kabbalistische levensboom. Als we dat nemen als grondmodel, kunnen we er andere systemen opleggen en zo wordt het begrip van de wetmatigheden van energieën steeds inzichtelijker. Vergaren we steeds meer bewustzijn.
De astrologie en de tarot liggen naadloos op de levensboom. De astrologie heeft als enige esoterische discipline de factor tijd. Dat heeft de tarot ook wel, maar beperkter en minder accuraat. In tegenstelling tot in de oudheid, maken we een onderscheid tussen de genoemde disciplines, maar dat klopt niet. Het zijn allemaal verschillende uitdrukking van eenzelfde principe. Van incarneren en excarneren en langs welke wegen dat verloopt. Of het nou de bouw van een huis is, of de geboorte van een mens, het ontstaat via dezelfde principes.
En dat is handig om te weten.
Want iets weten over de energieën en wat ze zijn, is een verbinding maken tussen de twee hersenhelften. Zodat je feitelijk na kunt denken over het krachtenveld waar je onderdeel van uit maakt. Zodat je weet waar je staat en waar je heen gaat. En dat je een onderdeel bent van een groot geheel. Een schakel in de ketting van het leven.

Of zijn we gewoon ons brein? En wat is ons brein dan? Is het een grote ontvanger zoals cardioloog dr Pim van Lommel zegt? Zijn we niet meer dan receptoren? Maar wat ontvangen we dan? En waarom?
Ik heb daar geen pasklare antwoorden op, en al zou ik ze hebben, ik geef ze niet. Mijn reis in de wondere wereld van krachtenvelden is spannend, zeer interessant en nog lang niet afgelopen. Nieuwsgierig als ik ben, ga ik verder en verder. Soms kom ik erachter dat ik op een dood spoor zit, maar dat is dan weer de aanzet om terug te gaan naar waar ik begon, en een andere route te kiezen. Ik wil graag weten en ervaren. Soms is dat een zegen, soms helemaal niet. Maar wel interessant en het smaakt altijd naar meer. De nieuwsgierigheid drijft me, ik wil zoveel mogelijk verbindingen tussen de twee hersenhelften. Als Tweelingen ken ik de dualiteit maar al te goed, maar gelukkig is Hermes mijn instrument. Hij geeft me de mogelijkheid om van de ene naar de andere wereld te gaan en zo tot een vollediger plaatje te komen.


Tags:
Meer van:

1 Reactie(s)

  1. Voor zover een deel van het brein in staat is onze ware identiteit en haar doelstellingen daadwerkelijk te steunen geeft Jill Bolte een duidelijk antwoord: ‘ja wij zijn ons brein’. In haar toespraak legt zij op indringende wijze uit dat wij onze gezamenlijke hoop móeten durven vestigen op de enorme ruimtelijke energie en liefdevolle verbondenheid waartoe de rechterhelft van onze eigen hersenen directe toegang heeft en biedt.

    Weliswaar werken onze hersenhelften met elkaar samen maar functioneel zijn zij gescheiden, zegt Bolte. Zonder te beweren dat het linkerdeel slecht zou zijn geeft zij de voorkeur aan de rechterhelft als het erom gaat wie hier de leiding heeft. Haar verhaal is enorm nuttig omdat het duidelijk maakt dat we in tegenstelling tot wat algemeen wordt aangenomen telkens wel degelijk kúnnen kiezen tussen de linkse seriële logica (‘verleden en toekomst’) en de rechtse parallelle werkelijkheid (‘hier en nu’).

    Tot nu toe, schijnt Bolte te suggereren, vereenzelvigen de mensen zich in hun eigen nadeel met de strikt lineair-logische stem van het van de wereld afgescheiden ‘ik’ die vanuit de linker hersenhelft op hen inspreekt, en daar zou zij graag verandering in zien. Met dat doel voor ogen vindt Bolte het de moeite waard dat zij haar in veel gevallen dodelijke ziekte heeft overwonnen – om haar medemensen aan te moedigen de vergezichten van de rechter hersenhelft toch zo veel mogelijk serieus te nemen.

Plaats een reactie

    Artikel delen
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Linkedin
  • Pinterest