Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :

Magisch

/
/
/
219 Views

Staat een magiër voor een gesloten voordeur. Ze denkt: hoe kan ik de deur open krijgen? Ze begint met een stevig potje visualiseren, dat de deur zich opent, de gastvrouw haar begroet en zo. Maar de deur blijft dicht.

Dan bedenkt ze nog een oude sesam-open-u-spreuk en kijkt na het uitspreken hoopvol naar de deurklink. Er gebeurt weer niks.

Vervolgens trekt ze een tarotkaart uit d’r handtas: de Toren. ‘Verdraaid nog aan toe! Dit wordt persoonlijk’ mompelt ze, ‘tijd voor moderner stuff’. Iets uit de Secret dan: think-plan-act: en ze duwt met haar hand tegen de nog steeds gesloten deur. Er gebeurt nog niks.

‘Maar ligt het misschien toch aan mijzelf?’ vraagt ze zich af. ‘Moet ik dan mijn ego opzij zetten? Niet-willen, wu wei, niet-doen?’ En ze sluit haar ogen om ‘leeg’ te worden. Maar gebeurt nog steeds helemaal niks.

En net als ze zich wil omdraaien om onverrichter zake naar huis te gaan, komt een buurtbewoner voorbij: ‘Wat staat u hier te prevelen? Moet u hier zijn? Kijk, hier zit de bel’ en ze drukt er gelijktijdig op.

De deur gaat open en de gastvrouw begroet beiden met licht verbaasde blik: ‘Dag, eh buurvrouw…’

Dit tafereeltje schoot me door het hoofd toe ik met Elodie Hunting de expositie ‘Egyptische Magie’ in Leiden bezocht. Die Egyptenaren maakten werk van het bezweren van van alles in hun leven. De huis-tuin-en-keuken-magie was doorgedrongen in alle aspecten van het dagelijkse leven.

Je ziet in al die rituelen en voorwerpen steeds de oordelende mens die zelf graag bepaalt wat voor hem of haar goed en slecht is. Zelfs op regeringsniveau werd de economie met dit bijgeloof levend gehouden. De ruimte voor ‘goden’ werd met magie zo gering mogelijk gemaakt. Maar zoals in het verhaaltje hierboven kan magie eigenlijk niks dat de mens met zijn eigen vernuft niet ook kan. Gewoon even nadenken en doen wat voor de hand ligt. Al dan niet na wat naspeuringen. Welbeschouwd is magie eigenlijk een speelgoedje van het (al dan niet spirituele) ego. En zoals we weten: dat ego is niet alleen illusionair en wisselvallig, het maakt zaken in het leven eerder complexer dan helderder, erger dan beter, vervelender dan prettiger etc.

De ‘dodencultus’ bij de magische Egyptenaren lijkt echter een andere interpretatie te kunnen krijgen: het ging daarbij volgens sommige Egyptekenners niet om de begeleiding van de dode lichamen op de ‘reis’’ door het hiernamaals, maar om de transformatie van het menselijke bewustzijn naar andere sferen. Deze specifieke ‘magische’ rituelen waren mogelijk ingegeven door een heel bijzonder transformatief inzicht of bewustzijn. Maar dat is alleen voor ingewijden die met het Egyptische dodenboek raad weten. Een paar van dit soort wijzen staat beschreven in het artikel over non-dualisten.

Één tip tot slot: geloof ook in deze tijd niet alles wat er wordt beweerd over hoe je gezond kunt blijven. Want voor je het weet ben je ook nu nog een beetje kolderiek bezig.


Tags:
Meer van:

1 Reactie(s)

Plaats een reactie

    Artikel delen
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Linkedin
  • Pinterest