Prachtig bloer
Verrukt is iedereen over bloer. Honderden, nee miljoenen mensen praten dagelijks over de complexiteit van bloer. Bloer? Wat? Ken jij bloer nog niet? Tjonge, dan heb je niet opgelet! Het is overal! Werkelijk, amazing! Iedereen wijst het aan zelfs. Maar jij ziet niks. Er is niks, denk je. Ben ik gek? Zou het misschien een kleur zijn die lijkt op wat sommigen ook met die een zeker soort grijs aanduiden? Nee, dat werkt ook niet. Je staat met lege handen, bloer-loos.
Of je doet dan op een dag mee met dat gepraat over een fan-tás-ti-sche fictieve bloer waarvoor je ‘dan maar een grijstint’ voor jezelf neemt, of je besluit dat iedereen gek is en je geen aandacht wenst te besteden aan on-werkelijke zaken. Eventueel na een doktersbezoek (die na een testje vaststelt dat je alleen maar ‘bloer-ongevoelig’ bent), stel je vast dat jij niet langer in het sprookje van bloer gelooft. Klaar. Bloer bestaat niet. Bloer is een collectieve illusie. Uit.
Zouden verlichte zielen zich zo moeten voelen als mensen praten over het ‘ik’, gevoelens, gedachten, interpretaties en zichzelf? Al die ‘ikken’, groot of klein, zijn ook fan-tas-ti-sch, zelfs als ze beschadigd of schitterend lijken. Er wordt over gesproken alsof het om de kern van het universum, nee, de zin van álles gaat.
Maar het ‘ik’ is een conceptuele jas, een tijdelijk virtueel bedenksel. Er is geen ik om je druk over te maken. Net zomin als er bloer bestaat, trouwens. Dat iedereen het erover heeft, sterker, dat mensen om je heen zeggen in een bloerige wereld te leven, wil nog niet zeggen dat het zo is. Perceptie is waarheid? Perceptie is iemands waarheid, zul je bedoelen. Oke, dat iets als bloer wordt gepercipieerd moge wel waarheid zijn. De waarheid is dus dat een illusie gekoesterd kan worden als … waarheid. En dat is een goeie grap.
Vanuit het bloergeloof gezien is het een eenzaam bestaan voor een bloer-ongelovige en ik-ongelovige. Dat is niet iets om mee te koop te lopen. Want wat deze te zeggen heeft, komt meer op het zeggen dat alles minder is dan één geweldige zeepbel van lucht. Dat iedere bloergelovige een illusie koestert en zich vasthoudt aan minder dan gebakken lucht. En wie zou dat nou willen horen? Wááát? Er is geen bloer? Is die gek geworden? Weg ermee! Aan het kruis of zoiets! Je bent gewaarschuwd. Velen gingen in de geschiedenis hierin voor.
Je kunt natuurlijk een anti-bloerclub oprichten; ‘weg met bloer!’ Of op zoek gaan naar de ‘bloer-maffia’, de bedenkers en kwaaie genieën erachter ‘ontmaskeren’ (belofte: die ga je vinden, maar bloer niet). Workshops ‘ontwaken uit bloer’, ‘bloertransformatieTiendaagse’, ‘ont-bloercoaching’, ‘bloervangers’ voor boven je bed en boeken schrijven over ‘in 5 stappen bloerloos gelukkig leven’. Maar ja: dat bevestigt de illusie van bloer alleen maar.
Wat dan? Ja goeie vraag die je jezelf maar ’s moet stellen. Net als wat jouw bloer is. Goeie grap hè?
