Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :
img

Wees spontaan!

/
/
/
42 Views

Heb je wel eens een spontaan mens ontmoet? En, hoe was het? (vrij naar Loesje) Met spontaan bedoel ik hier niet leuk, opgewekt en/of enthousiast. Dat is de soort spontaniteit die gewenst is in onze samenleving en waar we dit begrip zo snel mee verwarren. Spontaan is… spontaan. Uiting gevend aan wat in een impuls in je opkomt.

Door Lars Faber

Wanneer ben jij voor het laatst spontaan geweest? Als je op de meeste mensen lijkt, zal dat zo ergens rond je vierde à vijfde levensjaar geweest zijn. Daarvoor was je één bonk spontaniteit. Om er rap achter de komen dat deze wereld niet op jou en je impulsen zat en zit te wachten.

Als ik schrijf probeer ik altijd zo spontaan mogelijk te zijn, niet te controleren en te corrigeren, op wat ‘d’- en ‘t’-correcties na dan. Soms brengt deze schrijfwijze, die men ook wel automatisch schrift noemt, mij in de problemen. Het kan zijn dat ik mijn lezer ongewild beledig. Of hopeloos flauw word. Grappen ga maken over scheten en seks, of andere gebieden belicht uit mijn schaduwrijk. Hoe dan ook, spontaan zijn kan jou en mij behoorlijk in de problemen brengen. Zeker als je weet dat ons ego vooral uit is op veiligheid en zekerheid. Het wil graag belangrijk en interessant gevonden worden. Spontaniteit is dus een uitermate gevaarlijke vijand van het ego, die tegen elke prijs vermeden en bestreden dient te worden.

Het gevolg van het vermijden van spontaniteit zou je starheid kunnen noemen. Voorspelbaarheid, sleur, dingen altijd op dezelfde manier doen. Heb je de film Groundhog Day al eens gezien met Bill Murray (1993)? Bill komt in een bizarre wereld terecht waarin iedere dag hetzelfde scenario speelt. De dag begint met een wekkerradio die om 05:59 afgaat met het liedje I’ve got you babe (Sonny & Cher). Al gauw komt Bill erachter dat iedere dag zo begint en dat zich iedere dag exact dezelfde gebeurtenissen voordoen. Het lijkt misschien wat vergezocht, maar is dit niet in grote lijnen hoe de meeste van onze levens zich voltrekken? Hoe vaak heb ik niet gedacht: hoe ben ik nu wéér in deze valkuil gevallen? Terwijl ik me zo plechtig had voorgenomen om het nooit meer te doen. Maar zoals onze voorouders ons leerden, is de weg naar de duivel geplaveid met goede voornemens. Ombuigen van je bestemming vraagt geen voornemens, maar actie. En vooral: spontane actie. Wees dus spontaan.

‘Klim ‘s op de kast’

De oplettende lezer weet dat dit natuurlijk helemaal niet kan. Paul Watzlawick beschreef in de vorige eeuw al dat spontaan willen doen een levensgrote paradox is, omdat zodra je deze aanwijzing opvolgt (wees spontaan!), het niet spontaan meer is. Maar is dat ook zo? Ik denk van niet. Je kunt er zelf eens mee experimenteren. En zeg niet dat het van mij moet, want dan is het niet spontaan meer! Ik zal je uitleggen hoe het werkt. Ons experiment begint bij voorkeur als je alleen bent. Wat we het meest van alles vrezen is de afwijzing van anderen, dus we gaan onze spontaniteit rustig in afzondering beoefenen, totdat we ons de kunst eigen hebben gemaakt en de wereld met onze spontaniteit kunnen infecteren. Daar gaan we: je bent alleen, geeft jezelf een knikje dat je kunt beginnen en dan… volg je spontaan álles op wat er bovenkomt! Alles. Hoe cool is dat? Toen ik dit voor het eerst deed, lag ik op mijn slaapkamer. Ik gaf mijzelf een knikje en daarmee de toestemming om spontaan te zijn en iedere impuls te mogen volgen die zich aan zou dienen. Binnen enkele seconden was het al raak. Een klein gek stemmetje meldde zich en gaf mij de opdracht: ‘Klim eens via de schouw op de kast’. Mijn lichaam verstrakte direct en mijn geest weigerde. Aan zoiets stoms kon ik toch geen gevolg geven? Toen herinnerde het stemmetje mij aan mijn spontane voornemens. Beschaamd boog ik mijn hoofd en klom enigszins stuntelig op de kast. Het uitzicht was adembenemend! Ik keek voor het eerst op de bovenkant van mijn hemelbed, een totaal ander uitzicht dan ik ooit vanuit mijn favoriete werkplek – mijn bed – had gehad. Een zuivere, opgewonden energie gierde door mijn wezen, en even voelde ik een moment van verlichting. Ik had het lot getart en spontaan uiting gegeven aan iets geks. Wauw!

Voordat je zelf aan de slag gaat met de beoefening van jouw spontaniteit, kun je eerst de film Yes Man kijken, met in de hoofdrol de onnavolgbare koning der spontaniteit, Jim Carrey. Jim zegt in deze film spontaan ‘Yes’ tegen alles wat zich aandient. Yes!

Gek worden

Als je dit soort oefeningen begint, kan het zomaar zijn dat je het gevoel krijgt dat je gek wordt. Technisch gesproken word je dat ook. In onze droommaatschappij is controle over je denken en handelen een teken van geestelijke gezondheid. Om aan de fijne mazen van de wetten van onze wereld te kunnen ontsnappen, zul je het risico moeten nemen om een beetje gek te worden. Ervan uitgaande dat de wereld zoals we die met zijn allen gecreëerd hebben, een illusie is. Een erg echt lijkende, maar desalniettemin een droom. Dat besef is belangrijk, wil je verder komen in de bevrijding van jezelf.  Alles is een droom. Een volgende stap is dan ook, om dat besef meerdere keren per dag op te laten komen, net zolang tot het een gewoonte wordt. Ik droom. Ik zit aan tafel en droom dat ik eet. Ik rij in de auto en droom dat ik over het wegdek beweeg. Mijn gedachten dwalen af en ik lig met Jessica Biel in mijn hemelbed… Zie je, dat is wat er gebeurt als ik mijn gedachten en actie de vrije loop laat. Levensgevaarlijk, wat zal jij nu niet van mij denken? Lekker belangrijk!

Iedere keer als je jezelf eraan herinnert dat je droomt, gebeurt er iets geks: je wordt wakker! Sterker nog, je wordt wakker en krijgt iets bijzonders: keuzevrijheid. Als je beseft dat je droomt, word je wakker en besef je dat je kunt doen wat je op dat moment wilt of liever nog, wat er impulsief opkomt. En kom je vanzelf de fijne mazen van je eigen conditionering tegen. Want wat mag je al van jezelf? En wat niet? Mag je flauw zijn, stom, kinderachtig, seksueel getinte grappen maken, liegen, fantaseren? Mijn twee jongens van twee en vier zijn mijn grote leermeesters. Die doen namelijk de hele dag niets anders. Soms ben ik wel eens een beetje jaloers op ze. Dan zeggen ze zonder blikken of blozen: ‘Hey pappa, ruik eens aan mijn pielemuis,’ ‘Zal ik eens op je hoofd poepen?’ of ‘Hey, pies-oma’. En liggen zelf het hardst in een deuk. Ze zijn nog volkomen wakker in de droom en doen waar ze zin in hebben. Mij kostte het jaren en jaren van consequente beoefening, om een beetje van dat bewustzijn terug te winnen.

Wakker worden

Natuurlijk kun je tegenwerpen dat het een dolle boel zou worden, als we allemaal maar zouden doen wat er in ons opkomt. Ik zou je vragen of je die stelling al eens getoetst hebt? Ik geloof er namelijk in dat het beste wat in ons zit bovenkomt als we het de kans zouden geven. Tot die tijd blijven we leven in de boze droom die we gecreëerd hebben en dag na dag afspelen, leven na leven. Totdat we wakker worden…

Als je nog wat verder gaat, vaak beseft dat je droomt en dan spontaan uiting geeft aan je impulsen, kun je merken dat je nachtelijke dromen helderder worden, of zelfs lucide. In dat laatste geval kun je in je dromen het scenario van je droom beïnvloeden. Je kun jezelf kleiner maken, groter, vermenigvuldigen of verdwijnen. Gebruik je fantasie! Het bijzondere hiervan is dat je starheid gedurende de dag steeds verder verkleint en je flexibel wordt in je reacties. Je wordt een levenskunstenaar die van moment tot moment leeft, volledig in het nu. Maya, de droomweefster, heeft geen vat meer op je, je doorziet haar zijden spel. Maar zover zijn we nog niet… Tot die tijd: It’s Groundhog day!

PS Als je meer inspiratie wilt, ga dan naar de bios en ga Inception zien met Leonardo DiCaprio in de hoofdrol. Na Shutter Island (ook met DiCaprio) weer een weergaloze film, die handelt over wakker worden in de droom.

Lars Faber is auteur van boeken als De Gewijde Reis en De Heldenreis. www.degewijdereis.nl.



Plaats een reactie

    Artikel delen
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Linkedin
  • Pinterest