Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :
img

‘Verlichting is je herinneren wat je bent’

/
/
/
61 Views

En over wat verlichting níet is …

Adyashanti had verschillende verlichtingservaringen en kan daarover helder schrijven. Zijn no-nonsens uitspraken zijn zeer geschikt voor meditaties. Neem deze bijvoorbeeld: ‘Verlichting is de ontmanteling van het beeld dat we van onszelf hebben, en het is deze ontmanteling van wie we dachten te zijn die zo schokkend is.’

Door Adyashanti

Er doet zich op het ogenblik een verschijnsel voor. Steeds meer mensen ontwaken – en hebben echte, authentieke inzichten in de werkelijkheid. Daar bedoel ik mee dat mensen blijkbaar momenten hebben waarop ze ontwaken uit het hun bekende gevoel van wie ze zijn en wat de wereld is, en in een veel grotere werkelijkheid terecht komen – in iets dat alles waarvan ze het bestaan kenden verre overstijgt. Deze verlichtingservaringen verschillen van mens tot mens. Bij sommigen houdt de verlichting een tijd aan, terwijl anderen een kortstondig inkijkje krijgen – dat misschien maar een fractie van een seconde duurt. Maar in dat moment verdwijnt het hele gevoel van ‘zelf ’. De manier waarop ze de wereld waarnemen verandert plotseling; ze bemerken geen enkel gevoel van scheiding tussen henzelf en de rest van de wereld. Het is te vergelijken met de ervaring van wakker worden uit een droom – een droom waarvan je niet eens wist dat je je erin bevond, tot je eruit werd gegooid.

Toen ik pas onderricht begon te geven, waren de meeste mensen die me bezochten op zoek naar een dieper besef van spiritualiteit. Ze streefden ernaar zich te ontworstelen aan de begrenzingen en de afgescheidenheid van het individu dat ze zich voelden. Het is dit intense verlangen dat aan al het spirituele zoeken ten grondslag ligt: om zelf dat te ontdekken waarvan we al aanvoelen dat het waar is – dat het leven meer is dan we op dit moment bespeuren.

Maar sinds die tijd komen er steeds meer mensen naar me toe die al een glimp van deze grotere werkelijkheid hebben opgevangen. Voor hen is het onderricht in dit boek bestemd.

Eerste begin van ontwaken

De ontdekking waar ik van spreek wordt traditioneel spirituele verlichting genoemd, omdat men ontwaakt uit de droom van afgescheidenheid die door de egogeest is gecreëerd. We beseffen – vaak heel plotseling – dat wie wij volgens ons gevoel zijn – onszelf – gevormd en opgebouwd is uit onze ideeën, overtuigingen en beelden, dat dit niet werkelijk is wie wij zijn. Het bepaalt ons niet; het heeft geen middelpunt. Het ego bestaat misschien als een reeks voorbijgaande gedachten, overtuigingen, acties en reacties, maar heeft op zich geen identiteit. Uiteindelijk blijken alle beelden die we over onszelf en de wereld hebben, niets anders te zijn dan weerstand tegen de dingen zoals ze zijn. Wat wij ego noemen is eenvoudig het mechanisme dat onze geest gebruikt om zich te verzetten tegen het leven zoals het is. In die zin is ego niet zozeer een ding als wel een werkwoord. Het is je verzetten tegen wat er is. Het is de beweging van wegduwen of naar zich toe trekken. Deze impuls, dit grijpen en verwerpen, vormt een gevoel van een zelf dat te onderscheiden, of gescheiden, is van de wereld om ons heen. Maar met het dagen van verlichting begint deze buitenwereld in te storten. Als we eenmaal ons zelfgevoel verliezen, is het alsof we de hele wereld, zoals we die kenden, verloren hebben. Op dat moment – of dat moment nu een glimp is of iets dat langer duurt – beseffen we plotseling met ongelooflijke helderheid dat wat we waarlijk zijn op geen enkele manier begrensd is tot het zelf in de beperkte opvatting die we ervan hadden.

Je bewust worden van de waarheid of de werkelijkheid is iets dat heel moeilijk is om over te praten, omdat het boven taal uitstijgt. Toch helpt het om met een soort wegwijzer te werken. Het eenvoudigste wat je van de ervaringskennis over verlichting kunt zeggen, is dat het een verschuiving in je waarneming is. Dit is de kern van bewustwording. Er is een verschuiving in waarneming van jezelf zien als een losstaand individu tot jezelf zien – als we überhaupt een gevoel van zelf hebben na deze

verschuiving – als iets dat veel universeler is: alles en iedereen en overal tegelijkertijd.

Deze verschuiving is niet revolutionair; het is net als wanneer je ’s ochtends in de spiegel kijkt met het intuïtieve gevoel dat het gezicht waar je naar kijkt het jouwe is. Het is geen mystieke ervaring; het is een primaire ervaring. Wanneer je in de spiegel kijkt, herken je eenvoudig: dat ben ik. Wanneer de verschuiving in waarneming, die verlichting heet, plaatsvindt, wordt alles waar onze zintuigen mee in contact komen ervaren als onszelf. Het is alsof we bij alles wat we tegenkomen denken: dat ben ik.

We ervaren onszelf niet als ons ego, als een afzonderlijk iemand of afzonderlijke entiteit. Het is meer een gevoel van de Ene die zichzelf herkent, of de Geest die zichzelf herkent. Spirituele verlichting is zich herinneren. Het is niet iets worden wat we niet zijn. Het is niet het transformeren van jezelf. Het is niet jezelf veranderen. Het is je herinneren wat je bent, alsof je het lang geleden hebt geweten en eenvoudigweg was vergeten. Op het moment van deze herinnering, als het zich herinneren authentiek

is, wordt het niet gezien als iets persoonlijks. Er is echt niet zoiets als een ‘persoonlijke’ verlichting, omdat ‘persoonlijk’ scheiding zou inhouden. ‘Persoonlijk’ zou impliceren dat het het ‘ik’ of het ego is dat ontwaakt of dat verlicht wordt.

Uit het ‘ik’

Maar bij een echte verlichting wordt heel duidelijk beseft dat zelfs de verlichting zelf niet persoonlijk is. Het is universele Geest of universeel bewustzijn dat zich van zichzelf bewust wordt. In plaats van dat het ‘ik’ zich bewust wordt, ontwaakt wat wij zijn uit het ‘ik’. Wat wij zijn, ontwaakt uit de zoeker. Wat wij zijn, ontwaakt uit het zoeken. Het probleem met het definiëren van verlichting is dat de geest zich bij het horen van elk van deze omschrijvingen weer een beeld schept, een idee van waar het bij deze uiteindelijke waarheid of uiteindelijke werkelijkheid eigenlijk om gaat. Zo gauw als dergelijke beelden tot stand komen, wordt onze waarneming nogmaals verwrongen. Op deze manier is het echt  onmogelijk om de aard van de werkelijkheid te beschrijven, behalve door te zeggen dat het niet is wat wij denken, en niet is wat ons geleerd is. Inderdaad zijn we niet in staat ons voor te stellen wat wij werkelijk zijn.

Onze aard gaat letterlijk iedere voorstelling te boven. Wat we zijn is dat wat toekijkt – dat bewustzijn dat kijkt hoe wij net doen alsof we een losstaand individu zijn. Onze ware aard neemt onophoudelijk deel aan alle ervaringen, is zich bewust van ieder voorval, van elk moment. Wat er in de verlichting aan ons wordt geopenbaard, is dat we geen ding zijn, noch een persoon, zelfs geen entiteit. Wat wij zijn is dat wat zich manifesteert als alle dingen, als alle ervaringen, als alle persoonlijkheden. Wij

zijn dat wat de hele wereld tot bestaan droomt. Spirituele verlichting laat zien dat wat onzegbaar en onverklaarbaar is, in werkelijkheid is wat wij zijn.

Blijvende en niet-blijvende

Zoals ik al zei, kan deze verlichtingservaring slechts een glimp zijn of een tijd lang aanhouden. Sommigen zouden zeggen dat als een verlichting tijdelijk is, het geen echte verlichting is. Er zijn mensen die geloven dat bij een authentieke verlichting het zien zich opent voor de ware aard van de dingen en zich daar nooit meer voor sluit. Ik kan dit standpunt begrijpen, aangezien uiteindelijk de hele spirituele zoektocht ons voert tot een volledige verlichting. Volledige verlichting wil eenvoudig zeggen dat we doorlopend waarnemen vanuit het gezichtspunt van Geest – vanuit de visie van eenheid. Vanuit dit verlichte standpunt bestaat nergens enige scheiding – niet in de wereld, niet in het universum, noch in enig ander universum, waar ook.

De waarheid is overal, altijd, in alle dimensies, voor alle mensen. Het is een waarheid die de bron is van alles wat ooit ervaren zal worden – in het leven, na het leven in deze dimensie of elke andere dimensie. Vanuit het perspectief van het uiteindelijke is letterlijk alles – of het een hogere of lagere dimensie is, hier of daar, gisteren, vandaag of morgen – slechts een manifestatie van Geest. Het is Geest zelf die ontwaakt. Daarom is het pad dat ieder mens gaat, of hij het weet of niet, een pad naar volledige verlichting – naar een volledig weten, naar de volledige ervaringswetenschap van wat hij is, naar eenheid, naar één zijn.

Maar het moment van verlichting kan een permanent zien tot gevolg hebben of niet. Zoals ik al zei, zul je van sommige mensen horen dat de verlichting niet echt is als ze niet permanent is. Wat ik als leraar heb gezien is dat de persoon die een tijdelijke glimp opvangt van wat zich achter de sluier van dualiteit bevindt en de persoon die een permanente, ‘blijvende’ realisatie heeft, hetzelfde zien en beleven. De een ervaart het tijdelijk; de ander ervaart het doorlopend. Maar als het echt verlichting is, is wat er ervaren wordt hetzelfde: alles is één; wij zijn niet een bepaald ding of een bepaald persoon die in een

bepaalde ruimte gelokaliseerd kan worden; wat wij zijn is zowel niets als alles, tegelijkertijd.

Zoals ik het dus zie, doet het er eigenlijk niet toe of een verlichting tijdelijk is of blijvend. Het doet er toe in de zin dat er een pad is – niemands hart is totaal vervuld totdat zien vanuit het standpunt van waarheid doorlopend het geval is – maar wat er gezien wordt is een verlichting, of die aanhoudt of niet. Deze glimp van verlichting, die ik niet-blijvende verlichting noem, komt steeds vaker voor. Het gebeurt een moment lang, een middag, een dag of een week lang – misschien wel een maand of twee. Het bewustzijn opent zich, het gevoel van het afzonderlijke zelf valt weg – en dan, als de lensopening van een camera, sluit het bewustzijn zich weer. Het lijkt er misschien op dat het zich volkomen gesloten heeft, maar dat doet het nooit helemaal. Diep van binnen vergeet je het nooit. Ook als je slechts een ogenblik een glimp van de werkelijkheid hebt opgevangen, is er iets in jou voor altijd veranderd.

De werkelijkheid is nucleair; zij is ongelooflijk krachtig. Zij is onvoorstelbaar potent. Mensen kunnen in een oogwenk een flits van de werkelijkheid ervaren, en de energie en de kracht die daardoor bij hen binnenkomt verandert hun hele leven. Er is slechts een moment van bewustwording nodig om je onjuiste zelfgevoel uiteen te laten vallen en daardoor je hele kijk op de wereld te laten oplossen.

Niet wat je je ervan voorstelt

Reëel gesproken is het correcter om te praten van wat we verliezen na verlichting dan van wat we erbij winnen. We verliezen niet alleen onszelf – wie we meenden te zijn – maar we verliezen ook onze hele wereldbeschouwing. Scheiding is slechts een wijze van zien; wanneer het over onze wereld gaat is alles een zienswijze.

‘Jouw wereld’ is niet jouw wereld; het is slechts jouw kijk erop. Hoewel het in eerste instantie misschien negatief overkomt, denk ik dat het veel nuttiger is over spirituele verlichting te praten in de zin van wat we verliezen – waar we uit ontwaken. Dit betekent dat we praten over de ontmanteling van het beeld dat we van onszelf hebben, en het is deze ontmanteling van wie we dachten te zijn die zo schokkend is wanneer we ontwaken. En het is inderdaad schokkend: het is helemaal niet zoals we denken dat het zal zijn. Er is nooit een leerling teruggekomen die zei: ‘Weet je Adya, ik keek door de sluier van afgescheidenheid, en het is wel zo ongeveer als ik dacht dat het zou zijn. Het komt aardig overeen met wat me verteld is.’ Meestal komen ze terug en zeggen: ‘Dit lijkt helemaal niet op wat ik me ervan voorstelde.’ Dit is vooral zo interessant omdat veel mensen die ik onderricht geef, zich jarenlang verdiept hebben in spiritualiteit en vaak heel ingewikkelde ideeën hebben over hoe verlichting zal zijn. Maar wanneer het gebeurt, is het altijd anders dan hun verwachting. In veel opzichten is het grootser, maar ook in veel opzichten is het eenvoudiger. De waarheid is dat om waar en echt te zijn, verlichting anders moet zijn dan wat we ons ervan voorstelden. Dat komt doordat al onze fantasieën over verlichting zich afspelen binnen het paradigma van de droomstaat. Het is niet mogelijk zich iets buiten de droomstaat voor te stellen wanneer ons bewustzijn zich daar nog in bevindt.

Uit: ‘Het einde van je wereld. Ongecensureerde, klare taal over de aard van verlichting’, door Adyashanti, uitgeverij Samsara. Info: www.adyashanti.org en www.samsarabooks.com.



Plaats een reactie

    Artikel delen
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Linkedin
  • Pinterest