Dag sigaret
Gestopt met roken zonder afkickverschijnselen
Terug naar de Bron en op naar vrijheid in 40 uur: stoppen met roken zonder afkickverschijnselen. Het is eindelijk gelukt. Dankzij de Iboga-plant
Een paar maanden geleden heb ik besloten om het roken te gaan verminderen en af te bouwen. Op dit pad kwam ik vriend en co-begeleider Erik Spaans tegen, die eenzelfde soort plan had. We bespraken de plannen en varianten. ‘Wel gemakkelijk praten met een sigaret in onze handen,’ grapten we nog. We wisten allebei dat het monster onder de nicotineverslaving zich zou roeren zodra het niet meer gevoerd wordt. Met alle rampscenario’s, verbroken vriendschappen en echtscheidingen van dien. Koud een half jaar geleden nam ik op wilskracht het besluit te stoppen. Twee weken later zei mijn vrouw Tanja op gebiedende toon tegen mijn chagrijnige hoofd: ‘Ga in godsnaam maar weer roken!’
Dit keer hadden we het grofst mogelijke geschut ingezet: Iboga Tabernanthe, een in Nederland legaal verkrijgbare wortel uit Afrika (zie kader). We begonnen de dag van onze Ibogaceremonie met het opbouwen van een zweethut, hout verzamelen en het vuur maken. Lekker lijfelijk werk. Ik deed en passant nog een sessie holotropisch ademwerk, om de eerste lagen van emotie tegemoet te treden. We verbrandden ritueel onze laatste sigaret in het laaiende vuur dat net als de honger naar nicotine, nooit verzadigd zou zijn. Stoppen met voeden is de enige manier om de brand meester te worden. Wel gek zo zonder tabak, ons lichaam zich schrapzettend en klaarmakend voor de gekmakende aanhoudende hunkering naar nicotine. We zouden snel voor een verrassende wending komen te staan. We namen symbolisch een kleine dosering van Iboga in onze mond, en de smaak nam razendsnel over. En prompt: geen enkel afkickverschijnsel meer. Direct! De smaak en werking van Iboga is zo krachtig dat het de nicotine volkomen overrulet. Iemand vertelde mij eens dat dit effect lijkt op wanneer Neo in de Matrix de red pill neemt. Zijn hoofd werd gelijk helemaal van metaal. Om het nu zélf zo te ervaren was minstens even wonderlijk.
We gingen vervolgens vier rondes in de zweethut en de spirit van Iboga begon zich spinnend in onze schoot te nestelen. Wat een bondgenoot in barre tijden!
Innerlijk vuurwerk
Na de prachtige zuivering in de zweethut begon ik direct met een flinke dosering Iboga. Fijn poeder met her en der wat hout, takjes en zandkorrels. 20 minuten kauwen en in de wang houden, was de uitnodiging. De eerste paar porties om de paar uur gingen wel, maar daarna… De smaak was echt heel erg bitter; ongeveer – hoe toepasselijk – als kauwen op een pakje sigaretten. Maar goed, de focus op de intentie, de hulp en de meesterplant als bondgenoot, maakten het te harden. Ik kwam al gauw in een enorme vertraging. Eindeloze rust. Mijn lichaam werd zwaar en ik ging gauw in een hangmat liggen. Heerlijk! Niks monsters, emoties, demonen, pijn: alleen liefde. Dancevalley 2003, maar dan thuis. En het bleef maar doorgaan, met meer liefde: liefde in overvloed, met bakken tegelijk. En humor…
Op een gegeven moment werd ik getest. Een plagend stemmetje vroeg: ‘Als je nou dadelijk voor de Bron van Leven staat, mag je één vraag stellen. Wat vraag je dan?’
Ik antwoordde met een gemaakt Drents accent: ‘Hoe heeddu eigenlijk?’
De Nar die de vraag stelde lachte mij uit en zei dat ze iedere wens ingewilligd had, alles wat ik maar kon dromen en ik vraag uitgerekend: ‘Hoe heet u eigenlijk’. De Bron zou ‘Bron’ antwoorden, zoveel was duidelijk als ik de Nar mocht geloven. Hij bleef nog een tijdje sarren en vertellen wat andere mystici hier allemaal voor groots hadden meegemaakt en toen ik mij niet van mijn stuk liet brengen, werd het ontspannen. Ik begon zoveel vertrouwen in de spirit van Iboga te ontwikkelen, waanzinnig. Geen enkele angst, pijn of wat dan ook, alleen pure liefde. Ik kon voelen hoe mijn lijf nog verder ontspande en aan de lage trilling overgaf, de spijsvertering stil kwam te liggen, mijn hartslag omlaag ging, mijn lichaam koud werd en alle lichaamsenergie zich samenbalde rond mijn derde oog.
Ik kon mijzelf nog net in bed slepen toen het innerlijke vuurwerk losbarstte. Ik sta in verbinding met de Bron, al mijn cellen worden in razend tempo bewerkt. Het voelt alsof mijn volledige lichaam én geest is overgenomen door een zeer bekwame arts/psychiater/sjamaan/computermonteur. Deze laatste heeft alle onnodige lichaamsfuncties afgesloten. ‘Hoe weeddu dat?’ probeer ik nog te grappen, maar mijn grap komt om in het gesis van het koken in een snelkookpan. Alsof ik in de oersoep van het leven lig, zo voelt het. Mijn innerlijk kind is veilig en beschermd door Iboga. Mijn criticus en hele ego is onder zeil. Er is geen pijn, geen duister, alleen de alles verzengende liefde die Iboga kanaliseert uit de Bron. ‘Klaar?’ hoor ik. Ik knik, klaar voor wat? Go!
Reset
Wat er na ‘Go’ komt kan ik niet navertellen. Het best nog te omschrijven als de threeliner van Terence McKenna ‘Load Universe into cannon. Aim at brain. Fire!’ Alleen: dan zonder bad trip. Ik lig doodstil, mijn volledige geest wordt geamputeerd en geschoond in het tempo van Wall Street toen de economie nog op rolletjes liep. Ondertussen meldt zich Iboga’s verrassing voor mijn innerlijk kind. Ik zie een poppetje en moet raden. Wilma, van de Flintsones. Mis, nog een keer! Ah, Lucy Ball. Dan zie ik plots het singeltje dat ik als kind vond bij het grofvuil en dat ik grijs draaide. Blij zijn met wat je vindt, is de boodschap. Niet bedenken wat je wilt, maar accepteren wat zich aandient. Dan komt er een kaft van een boek. Sjakie en de chocoladefabriek, wat een tof kinderboek. Ik focus op de Oempaloempa’s en zie dan ineens: zingende pygmeeën! Wauw! Mijn intense liefde voor de Iboga en die gekke pygmeeënspirits neemt nog steeds toe: mijn lichaam steunt, kreunt, lijdt en wordt gereset: ik zit hier in de kookpot van moeder aarde, althans, mijn lichaam. Mijn hoofd bevindt zich in de spelkamer van liefde, mindful te zijn en te genieten.
Dan gaan er allerlei signalen af: er is een healing nodig. Even vermindert de liefdestoevoer maar na een paar keer ademen zijn we weer terug op niveau: pure ecstasy. Zoals uitblazen op een wolkenkrabber; even uit de drukte van de stad, terwijl diep eronder het verkeer als een razende doorraast.
En zo gaat het van de ene healing naar de andere. Telkens als Iboga iets vindt, laat het dat zien als gedachten of vaag herkenbaar beeld. Ik mag ze dan niet meer denken maar moet ze alleen lezen, met gepaste afstand, zonder emotie. Als ik ze heb begrepen kan ik knikken en worden ze verwijderd. Alsof mijn hele harde schijf door een uiterst ervaren goddelijke en integere nerd wordt doorgelicht, gedefragmenteerd, antivirussoftware wordt geïnstalleerd en nieuwere besturingssoftware. Ook laat de Ibogawortel mij complete films inclusief beeld, geluid en gevoel zien. Hij laat mij bijvoorbeeld al mijn exen zien, en alle verschillen en overeenkomsten. Dan komt er een heel stuk waarin ik op een voetstuk gezet word en alle exen moeten kijken. Ik voel dat alle schuld en spijt in mijn hart wegebt; mijn hart is dankbaar. Dan breekt mijn hart open en voel ik de Bron in mijn hart, onmiskenbaar goddelijk.
De notitie die Erik maakt van de teaching die ik op dat moment mag ontvangen, luidt: ‘Hoe kan ik weten dat dit een openbaring van het goddelijke is en niet van een creaties van de mind? Bij een openbaring van het goddelijke gaat je hart schijnen. Achter je hart is een plekje dat geraakt wordt in het aanschijn van het goddelijke. Het wordt dan – letterlijk – warm of zelfs heet bij je hart. Kinderen kunnen nog zo volmaakt gelukkig zijn, omdat ze de goddelijke aanwezigheid in alles nog voelen en hun hart voortdurend straalt. Kijk maar eens in de ogen van een baby. Hetzelfde gebeurt als je goddelijke muziek hoort. Je hart herinnert zich dan haar thuis, het licht. Strek je ruggengraat naar boven, open je borstkas door je schouders naar achter te laten hangen en adem. Open je hart!
Ik zou nog avonden kunnen schrijven maar voel dat het voor nu goed is om te stoppen. Met roken en met schrijven. Het is nog kersvers allemaal en Iboga sluipt nog door mijn cellen. We zijn ruim 40 uur verder, en nog steeds geen ontwenningsverschijnselen. Mijn humeur is toppie. Nu de smaak van Iboga afneemt, proef ik ook mijn tanden weer, waar de nicotineaanslag nog zit. Dat was voorheen de killer, daardoor werd ik steeds herinnerd aan roken en kwam de craving, het eindeloze hunkeren om de verslaving te voeden. Niets van dat alles dit keer – ik ben heel benieuwd wat morgen mij te brengen heeft. 2B continued…
10:00 uur Volgende morgen. De fysieke verschijnselen van Iboga zijn bijna allemaal weg, net als de behoefte om te roken er niet meer is. De gedachten wel, maar er is geen innerlijke honger of hunkering. Heel gek, alsof je je schrap zet voor een klap die niet komt. Samen met wat gezond wantrouwen of dit wel blijvend is, blijft een gelukzalig gevoel. Ik besluit Tanja te bellen die vandaag thuiskomt met onze kinderen. Ze zochten een veiliger heenkomen, weg van de mogelijk oerchagrijnige pappa! Niets van dat alles. Ik sta buiten als het morgenzonnetje op mijn hoofd schijnt. Tanja is hoorbaar verbaasd om mijn vrolijke stem te horen. Als ik haar vertel dat het mij gelukt is om te stoppen zonder afkickverschijnselen schieten de tranen van geluk in haar ogen. Mijn blik wordt naar beneden getrokken en treft ogenblikkelijk tussen de honderden blaadjes onder mijn voeten een klavertje vier – een laatste knipoog van Iboga – zo lijkt het. Ik voel weer geluk van nieuw leven in mij, en dat is onbetaalbaar.
Twee dagen later. Nog steeds geen afkickverschijnselen. Wel last van hypoglycaemie, een van de redenen waarom ik weer was gaan roken. Nicotine onderdrukt de verschijnselen en lijkt de spijsvertering te helpen. Een nieuwe uitdaging, om dit symptoom van onbalans goed te leren kennen en voor gezonde voeding te gaan. Wat blijft is een gevoel van dankbaarheid, even in de kraamkamer van het leven te zijn geweest en de gratie te hebben ontvangen om dit leven zonder verslaving verder te mogen leven.
Een week later. Nog steeds geen enkele behoefte aan roken, zelfs niet op de kritieke momenten na het eten. Nieuwe dieetvorm gevonden, het Paleodieet, dat de hypoglycaemie in toom houdt. Ik ben intens dankbaar. Erik heeft inmiddels ook een Ibogasessie gedaan en is als voormalig kettingroker net zo verbaasd ik dat de verslaving over is, zónder de gebruikelijke moordende innerlijke strijd.
Meer info over Lars Faber: www.degewijdereis.nl.
Iboga
Iboga Tabernanthe is een in Nederland legaal verkrijgbare wortel uit Afrika. Iboga heeft wel de naam en faam om heroïneverslaafden in één sessie af te helpen kicken, zonder Cold Turkey afkickverschijnselen. Na wat lezen en oriënteren kwamen we achter een van de scheppingsverhalen van Iboga. Het vertelt over de pygmeeën die al eeuwenlang bedreigd werden door een andere stam in hun leefomgeving, de veel grotere Bwiti. De pygmeëen zouden hen nooit kunnen verslaan. Ze bedachten een list en gaven hun belangrijkste magie weg aan de Bwiti, de Ibogawortel. De pygmeeën wisten dat wanneer de vijand de wortel zou eten, het hart van de eter zou openen, en zij voortaan veilig zouden zijn. Aldus geschiedde, en de Bwiti zouden beschermers van de pygmeeën worden.
Erik Spaans, die Iboga-sessies verzorgt, is te bereiken op info@spaanstotaaloplossingen.nl of 06-46047830. Of via www.degewijdereis.nl. Verder: een film over het aan Iboga verwante Ibogaine: http://www.novatv.nl/page/detail/uitzendingen/4220#.